geçen cuma akşamı arkadaşlarla herzamanki yerimizde buluşup, bol yemeli, bol içmeli ve tabiiki bol sohbetli güzel saatler geçirmiştik... içme düzeyinin ne derece bol olduğunu, ertesi gün öğlen 11.30 da sürüne sürüne yataktan kalkmam ve 12.00 deki dişçi randevuma zar zor yetişmemden anlamıştım zaten... zira hiç huyum değildir o saatlere kadar uyumak...
her ne kadar son yıllarda bi sürü marka mağazada, yada markasız semt mağazalarında ve hatta pazarlarda satılan ürünlerin tümü birbirine benzese, trend olan (örneğin bir desen olsun bu) bişey, tüm bu yerlerde kalite kalite, fiyat fiyat ama aynı tasarımla bulunabilse de, türkiye de magazasi olmayan markaların ihraç fazlası ürünleri; ucuza kaliteli ürünlere sahip olabilmenin yanında, farklı bişeylere sahip olabilmek, üstünüzdeki şeyi forma haline gelmeden severek bıkmadan giyebilmek açısından da çok kıymetliler...
.
kış bitti aslında, yani tarih olarak şu günlerde çoktan bitmiş olmalı... ama bu sene ki kış öyle inatçı ki, bi türlü tam olarak sevindirmedi bizi bahar geldi diye... tamam istanbulun havasına güven olmaz, onu öğrendik yıllar içinde, güzel bi günün ardından yağmurlu günler gelebilir... ama bu kadar üstüste de olmaz ki... bu gidişle de baharı es geçip, direkt olarak yaza geçicez gibi...
yaptığım tatlılara vanilya aroması katsın diye aldığım şeyin vanilya aromalısı çıkmışsa, bunca zamandır kullandıklarım neydi ve ne işe yaradı...
hııı, bu da bizimkine piyano öğretmeninin ablalık hediyesiymiş... hiç bu kadar sevimli bi çanta görmemiştim... ileride birgün, bol vakitli günlerim olur da dikiş makinesi fantazimi gerçekleştirirsem, ilk yapıcaklarımdan biri olsun diye buraya not ediyorum...
arkadaşların çocuklarına, yeğenlere; bize geldiklerinde ya da dışarda görüştüğümüzde çantamdan küçük bi hediye çıkarıp vermeye ve o anda yüzlerindeki beklenmedik sevincin, mutluluğun ifadesine bayılıyorum... bunun için de aklıma geldikçe ufak tekek şeyler alıyorum... küçük renkli toplar, çizgi film karakterli çoraplar, kırtasiye malzemeleri, arabalar fln...
